[Steingrímur] sagðist styðja fagmannlegar starfsaðferðir Rögnu í málefnum flóttamanna og vildi meina að nú væru mál þeirra mun betur meðhöndluð en áður.
- nánar á oskra.org
laugardagur, október 24, 2009
Ánægja með þjónustu Sorphirðunnar: Steingrímur J. ánægðastur
Í tilefni af grein sem Nýhilstinn Haukur Már skrifaði og birtist upprunalega á Smugunni, birtir Nýhil hér brot úr bréfi Tómasar Gabríels um fund sinn við Steingrím J.
föstudagur, október 16, 2009
Ánægja með þjónustu Sorphirðunnar: Bréf frá Nour
Í tilefni af grein sem Nýhilstinn Haukur Már skrifaði og birtist upprunalega á Smugunni, birtir Nýhil hér bréf frá Noor Al-Azzawi, sem Haukur Már nefnir í grein sinni.
Þýðingu á bréfinu má nálgast hér.
I’ve been crying a lot and become more cry, I love Iceland so much and I was hoping to stay there all my life forever ,But they did not give me a chance of survival and life . Why? I want to know why
I did not see good people in my life like the people of Iceland
I am now in Greece do not know what to do and did not sleep for 3 days
They put me in the airport prison, I swear my life more than 100 people inside the prison, I could not sleep I did not find the place or a bed to sleep,
This morning They told me you have to come with us for the interview, I swear to God the time of interview was not more than 10 minutes and after that they told me You Free, i asked them where to go
I do not have a place here in Greece, they told me that (you want to go or you want to stay here in prison)
I do not want to speak more because I do not want to hurt myself a lot
All I want to say now and I’m crying like a baby:
I loved Iceland and I hope to see you agine guys in iceland and Thank you very much to each person he help me, I LOVE YOU ALL A LOT
With love and sincerity and respect for all
Noor Al-Azzawi
Þýðingu á bréfinu má nálgast hér.
I’ve been crying a lot and become more cry, I love Iceland so much and I was hoping to stay there all my life forever ,But they did not give me a chance of survival and life . Why? I want to know why
I did not see good people in my life like the people of Iceland
I am now in Greece do not know what to do and did not sleep for 3 days
They put me in the airport prison, I swear my life more than 100 people inside the prison, I could not sleep I did not find the place or a bed to sleep,
This morning They told me you have to come with us for the interview, I swear to God the time of interview was not more than 10 minutes and after that they told me You Free, i asked them where to go
I do not have a place here in Greece, they told me that (you want to go or you want to stay here in prison)
I do not want to speak more because I do not want to hurt myself a lot
All I want to say now and I’m crying like a baby:
I loved Iceland and I hope to see you agine guys in iceland and Thank you very much to each person he help me, I LOVE YOU ALL A LOT
With love and sincerity and respect for all
Noor Al-Azzawi
Ánægja með þjónustu Sorphirðunnar
Mótmælum brottvísun flóttamanna frá Íslandi / Ragna þrjótur!
Í tilefni af grein sem Nýhilstinn Haukur Már skrifaði og birtist upprunalega á Smugunni, vill Nýhil hvetja alla til að mæta í dag (föstudaginn 16. okt.) á Lækjatorg klukkan 12:00 og fagna góðum störfum íslensku Sorphirðunnar.
Í kjölfarið mun skrifstofustjóri neyslu og úrgangs Ragna Árnadóttir segja frá sorphirðumálum í Evrópu í Háskólanum (sal 132 í Öskju), klukkan 13:35. Áhugsamir hvattir til að mæta.
sjá nánar hér
Rusl er merkilegt orð. Annars vegar vísar það til þeirra hluta sem hafa misst gildi sitt, notagildi eða annað, og eru orðnir óþarfir. Benda má og spyrja: Er þetta rusl? Ef svarið er já, hvað er þá, hins vegar, gert við það? Því er hent í ruslið. Þar er hin merking orðsins – staðurinn fyrir það sem hefur misst gildi sitt.
Reyndar er ofmælt að það sé staður – ruslið er frekar staðleysa, gat á heiminum, út úr honum. Það sem er sett í ruslið á ekki að snúa þaðan aftur, og þorra fólks finnst ekki geðslegt að borða matvæli sem hent hefur verið í ruslið, hvort sem þau eru heil eða ekki. Ruslið er gat á heiminum í þeim skilningi að það sem hefur verið fært yfir þessi mörk, í ruslið, á þaðan í frá ekki að láta bæra á sér á heimilinu. Hvort það verður urðað, brennt eða endurunnið gildir einu, bara að það snúi ekki aftur. Þannig lagði víst kona í Reykjavík, ekki fyrir löngu, fram kæru þegar hún sá alheilt reiðhjól sem hún hafði hent í ruslið – já, þetta var þá líklega í góðærinu – snúa aftur undir rassinum á ókunnugu fólki. Maður vill ekki hafa svona lagað.
Auðvitað hættir rusl ekki að vera til, þó búið sé til þetta táknræna gat til að stinga því í, körfur, lúgur og tunnur. Það er sótt af starfsmönnum sem færa það um í bílum og koma því fyrir þar sem sem minnst fer fyrir því, og sem minnst má gera úr því. Það sem er ekki urðað eða endurunnið er brennt – en meira að segja af því stígur reykur, sem blæs kannski burt á haf út hér af eynni en snýr víst alltaf aftur einhvern veginn, einhvern daginn. Það er lúga í blokkinni og það er púströr á bílnum en það er ekkert gat á heiminum.
Nú hefur íslenska ríkið enn einu sinni ákveðið að fara út með ruslið. Menn hafa ráðfært sig hver við annan, bent og spurt: Er þetta rusl? Og í samræmi við almenn sjónarmið annarra vestrænna ríkja hafa þeir kinkað kolli hver við öðrum og sagt já, þetta er rusl. Ef ske kynni að ruslið skyldi ekki láta segjast kölluðu þeir á Mister Proper sem kom umsvifalaust eins og brosandi stormsveipur inn á heimilið og hrifsaði með sér þetta drasl: þrjá karlmenn sem heita Nour, Mohamed og Mohamed.
Hvað er gert við ruslið? Því er hent í lúguna. Múhammeðana tvo þekki ég ekki, en það má víst almennt gera ráð fyrir því að menn sem heita slíku nafni séu rusl, ekki bara óþarft heldur skaðvænlegt heilsu fólks. Það virðist almennt viðurkennt. Nour þekki ég hins vegar. Ég hafði enga grein gert mér fyrir þessu. Ég hélt að hann væri andskoti efnilegur 19 ára gamall piltur með staðfast augnaráð og áhuga á tónlist. Svolítið glysgjarn kannski. Svo reyndist hann bara vera rusl. Lögreglan tók til. Sótti hann og setti hann á sinn stað, í ruslið.
Þegar fólk er sett í ruslið gildir það sama og um annað sem þangað ratar: við hvorki vitum um afdrif þess né viljum þekkja þau. Við vitum að ruslið er sett á einhvern illa lyktandi og þröngan stað, því er sturtað og hent til og frá – en hvort sem það er urðað, brennt eða endurunnið skiptir mestu máli að það er farið, þvælist ekki lengur fyrir okkur til óþurftar og jafnvel skaða. Nour flúði til Íslands undan stríðinu í Írak. Íslenska ríkið tók þátt í að hefja það stríð – en hvað var það líka nema svolítil sorphirðuframkvæmd? Já, Nour komst undan sorphirðunni, en ekki lengi. Nú setjum við hann aftur í ruslið. Það er alls ekki nákvæmt að kalla það morð – hver veit hvað Nour fær að húrra lengi um rennuna og bíða lengi í tunnunni áður en hann verður sóttur. Og hver veit hvort ofninn verður í gangi? Hver veit nema einhver gramsi í ruslinu, rekist á Nour og finni not fyrir hann?
Mohamed og Mohamed – heilu öskuhaugarnir fullir af drasli sem kallar sig Mohamed. Það sér ekki högg á vatni þó við hendum þessum tveimur. Þetta heldur bara áfram að koma. Eins gott að sorphirðan bregðist ekki – það er ekki á það bætandi í kreppunni.
Þetta er ekki hnatthlýnun. Það hlýnar ekki af sorpbrennslunni og eiturgufunum sem af henni stíga, það hitnar. Það hitnar hratt. Eins gott að sorphirðan bregðist ekki, það er ekki alls ekki á það bætandi í kreppunni.
- Haukur Már Helgason
Í tilefni af grein sem Nýhilstinn Haukur Már skrifaði og birtist upprunalega á Smugunni, vill Nýhil hvetja alla til að mæta í dag (föstudaginn 16. okt.) á Lækjatorg klukkan 12:00 og fagna góðum störfum íslensku Sorphirðunnar.
Í kjölfarið mun skrifstofustjóri neyslu og úrgangs Ragna Árnadóttir segja frá sorphirðumálum í Evrópu í Háskólanum (sal 132 í Öskju), klukkan 13:35. Áhugsamir hvattir til að mæta.
sjá nánar hér
Ruslið
Rusl er merkilegt orð. Annars vegar vísar það til þeirra hluta sem hafa misst gildi sitt, notagildi eða annað, og eru orðnir óþarfir. Benda má og spyrja: Er þetta rusl? Ef svarið er já, hvað er þá, hins vegar, gert við það? Því er hent í ruslið. Þar er hin merking orðsins – staðurinn fyrir það sem hefur misst gildi sitt.
Reyndar er ofmælt að það sé staður – ruslið er frekar staðleysa, gat á heiminum, út úr honum. Það sem er sett í ruslið á ekki að snúa þaðan aftur, og þorra fólks finnst ekki geðslegt að borða matvæli sem hent hefur verið í ruslið, hvort sem þau eru heil eða ekki. Ruslið er gat á heiminum í þeim skilningi að það sem hefur verið fært yfir þessi mörk, í ruslið, á þaðan í frá ekki að láta bæra á sér á heimilinu. Hvort það verður urðað, brennt eða endurunnið gildir einu, bara að það snúi ekki aftur. Þannig lagði víst kona í Reykjavík, ekki fyrir löngu, fram kæru þegar hún sá alheilt reiðhjól sem hún hafði hent í ruslið – já, þetta var þá líklega í góðærinu – snúa aftur undir rassinum á ókunnugu fólki. Maður vill ekki hafa svona lagað.
Auðvitað hættir rusl ekki að vera til, þó búið sé til þetta táknræna gat til að stinga því í, körfur, lúgur og tunnur. Það er sótt af starfsmönnum sem færa það um í bílum og koma því fyrir þar sem sem minnst fer fyrir því, og sem minnst má gera úr því. Það sem er ekki urðað eða endurunnið er brennt – en meira að segja af því stígur reykur, sem blæs kannski burt á haf út hér af eynni en snýr víst alltaf aftur einhvern veginn, einhvern daginn. Það er lúga í blokkinni og það er púströr á bílnum en það er ekkert gat á heiminum.
Nú hefur íslenska ríkið enn einu sinni ákveðið að fara út með ruslið. Menn hafa ráðfært sig hver við annan, bent og spurt: Er þetta rusl? Og í samræmi við almenn sjónarmið annarra vestrænna ríkja hafa þeir kinkað kolli hver við öðrum og sagt já, þetta er rusl. Ef ske kynni að ruslið skyldi ekki láta segjast kölluðu þeir á Mister Proper sem kom umsvifalaust eins og brosandi stormsveipur inn á heimilið og hrifsaði með sér þetta drasl: þrjá karlmenn sem heita Nour, Mohamed og Mohamed.
Hvað er gert við ruslið? Því er hent í lúguna. Múhammeðana tvo þekki ég ekki, en það má víst almennt gera ráð fyrir því að menn sem heita slíku nafni séu rusl, ekki bara óþarft heldur skaðvænlegt heilsu fólks. Það virðist almennt viðurkennt. Nour þekki ég hins vegar. Ég hafði enga grein gert mér fyrir þessu. Ég hélt að hann væri andskoti efnilegur 19 ára gamall piltur með staðfast augnaráð og áhuga á tónlist. Svolítið glysgjarn kannski. Svo reyndist hann bara vera rusl. Lögreglan tók til. Sótti hann og setti hann á sinn stað, í ruslið.
Þegar fólk er sett í ruslið gildir það sama og um annað sem þangað ratar: við hvorki vitum um afdrif þess né viljum þekkja þau. Við vitum að ruslið er sett á einhvern illa lyktandi og þröngan stað, því er sturtað og hent til og frá – en hvort sem það er urðað, brennt eða endurunnið skiptir mestu máli að það er farið, þvælist ekki lengur fyrir okkur til óþurftar og jafnvel skaða. Nour flúði til Íslands undan stríðinu í Írak. Íslenska ríkið tók þátt í að hefja það stríð – en hvað var það líka nema svolítil sorphirðuframkvæmd? Já, Nour komst undan sorphirðunni, en ekki lengi. Nú setjum við hann aftur í ruslið. Það er alls ekki nákvæmt að kalla það morð – hver veit hvað Nour fær að húrra lengi um rennuna og bíða lengi í tunnunni áður en hann verður sóttur. Og hver veit hvort ofninn verður í gangi? Hver veit nema einhver gramsi í ruslinu, rekist á Nour og finni not fyrir hann?
Mohamed og Mohamed – heilu öskuhaugarnir fullir af drasli sem kallar sig Mohamed. Það sér ekki högg á vatni þó við hendum þessum tveimur. Þetta heldur bara áfram að koma. Eins gott að sorphirðan bregðist ekki – það er ekki á það bætandi í kreppunni.
Þetta er ekki hnatthlýnun. Það hlýnar ekki af sorpbrennslunni og eiturgufunum sem af henni stíga, það hitnar. Það hitnar hratt. Eins gott að sorphirðan bregðist ekki, það er ekki alls ekki á það bætandi í kreppunni.
- Haukur Már Helgason
sunnudagur, október 04, 2009
Jibbí! Af ljóðafxxx
Ekki var þögn orðin fyrr en maður úr salnum hóf að syngja og berja í borðið, eða einhver greip míkrafóninn. Engin upplestur úr ferlisskrám skálda á milli atriða og hvorki framboð né eftirspurn af Agli Helgasyni.
Undir þessa mynd mætti ef til vill skrifa: „Áhorfendur voru syngjandi glaðir með kvöldið“ eða „Karlmenn sem mæta á Nýhil-samkomur eru yfirleitt skeggjaðir“ en við leyfum lesendum að ákveða textann sjálfir.
Þökkum öllum fyrir frábært kvöld.
Undir þessa mynd mætti ef til vill skrifa: „Áhorfendur voru syngjandi glaðir með kvöldið“ eða „Karlmenn sem mæta á Nýhil-samkomur eru yfirleitt skeggjaðir“ en við leyfum lesendum að ákveða textann sjálfir.
Þökkum öllum fyrir frábært kvöld.
miðvikudagur, september 30, 2009
mánudagur, september 07, 2009
mánudagur, ágúst 31, 2009
Ljóti boli snýr aftur
En Nýhil var líka lausara við siðferði í gamla daga. Pólitíkin hefur sannarlega alltaf verið til staðar en hún var kannski bundnari sjálfum verkunum. Verkin kölluðu á pólitík en leyfðu ekki pólitíkinni að kalla á sig. Heyrðu ekki undir hana. En veröldin hefur líka breyst. Hefur einhver hneykslast á Nýhil síðan 2004? Það transgressívasta sem Nýhil hefur gert síðan þá var líklega Landsbankasamningurinn. Hann er kannski það eina sem hefur ruglað í veruleika fólks. Hann á í það minnsta metið í rugli.
Eiríkur Örn svarar Jóni Erni hér.
Nýhil svæfir og sker burt hárlokkana:
Af ljóðahátíð Nýhils
Jón Örn Loðmfjörð
Reykjavíkurborg árið 2005, það er ágústmánuður og her fólks, þar á meðal ég, hefur yfirgefið bæinn til að hanga í úrhellisrigningu. Gömlu Nýhilistarnir, sem þá voru almennt ekki orðnir þrítugir, né afvatnaðir og ekki búnir að flýja land, halda stórt ljóðapartí einhversstaðar í bænum. Eða svo skilst mér.
Ég mætti ekki, stóð inni í íþróttahúsi Vestmannaeyja, tjaldið ónothæft sökum bleytu og reyndi að drekka í mig kjark inni á salerni til að fara aftur út í rigninguna. Á meðan í Reykavík var flott ljóðapartí. Ég er enn að heyra sögur. Stundum benda vinir mínir á einhvern teprulegan spjátrung og hvísla því að mér að hann hafi breyst í skepnu á fyrstu ljóðahátíð Nýhils tvöþúsundogfimm – þó virðist allt fas mannsins benda til þess að hann sé einstaklega döll og hafi alltaf verið það. Af þessu öllu spratt svo sú ímynd sem Nýhil hefur: jaðarbókaútgáfa með nýstárlega ljóðaupplestra.
NÚ: MARKAÐSSETNING VÖRUMERKISINS NÝHIL INTERNATIONAL
Í dag er Nýhil mjög annt um þessa „arfleifð“ sína. Ef Nýhil fengi markaðsfræðing, til að velja lykilorð sín, væri ekki svo fráleitt að hann skilaði frá sér orðunum:
* róttæk (skapandi, öðruvísi, hugsa framávið)
* töff (sjálfstæð, ung, kaldhæðin )
* hress (partí, brjálaðir perfomansar).
Þetta er ekki svo ólíkt sömu hugtökum og flest, ef ekki öll, sprotafyrirtæki nota til að skilgreina sjálf sig. Orð sem hægt er að standa við án mikillrar innistæðu hjá litlum nýstofnuðum fyrirtækjum – þar vinnur yngra fólk en á hefðbundnum vinnustað – sem drekkur meira að meðaltali en eldra fólk, þykist vera róttækara að meðaltali en eldra fólk og er meira upptekið af því að vera töff að meðaltali en eldra fólk. Vinnuaðstæður er óhefðbundnar sökum skorts á fjármagni til að viðhalda eðlilegum fyrirtækjastrúktúr, vinnutímar eru því óhefðbundnari og verkskiptingapýramídinn er næstum öfugur, flestir fá að vera stjórnendur – sem lætur fyrirtækið virka meira skapandi og mjög ólíkt öðrum fyrirtækjum.
Þegar fyrirtækin svo stækka og verða risaveldi reyna þau oft að halda í skapandi ímynd sprotafyrirtækis með því að vísa í upphafið. Setja sérvitran upphafsmann í áberandi symbólíska stöðu eða klifa á næstum merkingarlausu slogani. Partí partí partí. Ljóðapartí Nýhils.
NEI! ÞAÐ VAR EKKI AÐ HEFJAST NEITT PARTÍ
Þegar ég var í grunnskóla lenti ég í vondum félagsskap að mati foreldra minna og fékk á tímabili ekki að fara út á kvöldin. Einhvern föstudaginn fann móðir mín til með mér, þar sem ég var að vorkenna sjálfum mér yfir því að hafa glatað enn öðrum föstudegi. Hún fór og sótti vidjótæki og spólur um ávaxtaflugur og líffæri Jóa á bókasafninu, lagði gulrætur á stofuborðið og ídýfu og tilkynnti mér loks að nú væri partí hjá okkur. Þetta er ekki neitt partí, sagði vanþakkláta gelgjan ég við hana.
Um daginn heimsótti ég einn af þeim sem tilheyrðu þessum slæma félagsskap á grunnskólaárum mínum á Selfossi. Þarna voru saman komnir allmargir vinnufélagar hans af bílaverkstæði á Selfossi og einhverjar stúlkur sem vinna á Kaffi Krús og Krónunni. Fólk sat í stólunum sínum og horfði á mig, aðkomumanninn, allar stúlkurnar of ungar til að muna eftir mér og flestir strákanna löngu búnir að gleyma mér. Gestgjafinn sat við hlið mér og fór að rifja upp gamlar sögur, þjónustustigsmun landasalanna þriggja sem við þekktum þá og öll partíin sem hann hélt þegar móðir hans beilaði á barninu til að djamma í Reykjavík.
Þetta voru margar góðar sögur, en á milli þeirra var ekkert – bara hópur Selfyssinga að reyna komst á það stig í drykkjunni að hægt væri að brosa og hlæja yfir því að djammið hafði fæðst andvana. Þegar allar sögurnar voru loks búnar og ég hafði jamm og jæjað allar tilraunir gestgjafans til að segja mér frá ástarlífi sínu, þá greip hann í hönd mína og hrópaði: „Mundu Jón þú ert hjá manninum sem heldur bestu partíin.“ Og það var satt, svona einu sinni. Svo stóð hann upp og benti á lítinn verðlaunabikar uppi í hillunni sem hann hafði unnið í billiardmóti í félagsmiðstöð Selfoss fjórtán gamall, þegar hálfur bærinn var með skæða flensu: „Ég er langbestur.“ Ég notaði tækifærið og laumaði mér til stúlku sem ég vissi að væri á leiðinni til Reykjavíkur og bað um far. „Mig langar að djamma og það er bara ekkert partí hér“
Vinur minn kynntist einu sinni stúlku sem hafði þann eina galla, að hans sögn, að eiga leiðinlegustu vinkonu í heimi – um það vorum við sammála. Ég sem vinur hans var alltaf dreginn með hvert sem var, svo ég gæti sinnt hlutverki mínu: að halda vinkonu hennar í burtu frá þeim. Þær tvær höfðu það fyrir reglu að hittast alltaf á föstudögum og vera með Sing Star-partí. Þangað mættum við og fleiri með svipaðar áætlanir og við. Stundum fannst þeim tveimur svo gaman að þær fóru ekki einu sinni niðrí bæ þó allir aðrir gestir væru farnir nema þær og við tveir.
Í lok partísins var hann og sæta stelpan alltaf komin í trúnó inni í eldhúsi og ég með hinni stelpunni í Sing Star. Helvítis stelpan var alltaf svo glöð þegar ég vildi hanga með henni í Sing Star, eins og aukagleðilitningur hefði festst í stóra frekjuskarðinu hennar og núna væri allt að eilífu gaman. „Jón, veistu hvað við erum að upplifa núna? Þetta er partí! Alvöru ekta partí!“
NEI! ÞETTA ER EKKI PARTÍ ÞÓ ÞÚ SEGIR ÞAÐ
21. og 22. ágúst 2009 hélt Nýhil upp á fimmtu alþjóðlegu ljóðahátíð Nýhils. Í fréttatilkynningu var lofað ljóðapartí með átta erlendum skáldum og þrettán íslenskum. Ég taldi ekki skáldin en hef engar forsendur eða ástæður til að efast um töluna. Ég hins vegar hugsaði til partísins á Selfossi, þegar ég sá hvernig fólkið í salnum einblíndi á skáldið, aðkomumanninn, hreyfingarlaust en átti það til að forða sér kurteisislega út þegar skáldið leit undan.
Hátíðin minnti að mörgu leyti á ráðstefnu – og ekki þá skemmtilegustu sem ég hef séð. Ljóðskáldin flest ríghéldu í púltið, töluðu lágt í míkrafóninn (eða hann illa stilltur) og salurinn sýndi engin viðbrögð. Úti stóðu reykingamennirnir og ræddu um hvað Nýhil væri töff, ljóðapartíið líka og að hátíðin tvöþúsundogfimm hefði verið mega skemmtileg. Eitt skáldið las upp hálf nakið. Einn öskraði ljóðin sín. Inni var líka partí rétt eins og þá, því þetta var framhald á sama partíi. „Nýhil er töff.“ „Hvar er Eiríkur Örn?“ „Og svo lætur Egill Helgason ekki sjá sig í þetta rosalega menningarpartí?“
HVAR ER EGILL HELGASON?
Það er alþekkt að í leiðinlegum partíum sitja gestirnir með síma undir borði og reyna að redda sér öðru partíi eða einhverjum bólfélaga, til að geta löglega farið. Þeir sem hafa hvorugt reyna að fá vini sína til að koma líka, með það í huga að a) hugsanlega bjargi hann fjörinu b) hafi einhvern skilningsríkan til að nöldra yfir því hvað þetta er leiðinlegt. Það lýsir því ágætlega hversu töff og hresst Nýhil er, þegar Egill Helgason er maðurinn sem á að vera a og/eða b.
Ef Egill Helgason væri gestur í sama partíi og ég myndi ég róta í krullunum hans, og bjóða honum að ganga alla leið með andlegu samkynhneigðina sína og slá hann á rassinn. Fá mér í glas. Flissa. Spjalla. Hrópa. En ekki sitja í stól og bíða þess að Egill Helgason segi eitthvað eða bjargi fjörinu. Ef hann er ekki í partíinu þá hugsa ég ekki til hans – í alvöru, ég hef engar kenndir til hans svona dagsdaglega – og hann er síðasti maðurinn sem ég myndi treysta á til að bjarga einhverju partíi. Þó hann hafi einu sinni fengið að vera með sinn eigin áramótaþátt þar sem hann söng með Geirfuglunum, þá er hann ekki maðurinn sem bjargar partíi sem var aldrei partí.
SKÍTT MEÐ KERFIÐ! HELVÍTIS KERFIÐ!
Markaðsfræðingar Vodafone á Íslandi fengu síðasta sumar (2008) hljómveitina RASS til að spila eitthvað pönkglamur, Pétur Jóhann á trommurnar og hrópa svo klisjukenndar pönksetningar yfir. Markhópur Vodafone er ungur, heimskur, smekklaus og er þar að auki mikið í nöp við allt yfirvald. Markaðsfæðingar Vodafone sáu að þetta var um það bil sami hópur og finnst Pétur Jóhann fyndinn og er tilbúinn til að hrópa einföld slagorð ef það þykir því fá samþykki hópsins fyrir vikið. Frábær herferð.
Að sjálfsögðu hafa markaðsfræðingar Nýhils fyrir löngu gert könnun á markhópi Nýhils. Hann er feiminn, vinafár í grunnskóla, fer aldrei á mannfögnuð sem tengist ekki vinnunni, drekkur bara einn heima hjá sér yfir sjónvarpinu og þegar ráðuneytið sem hann vinnur hjá býður honum í kokteilboð. Hann bíður eftir næsta „reunion“ grunnskólans svo hann geti sannað fyrir hinum að hann hafi meikað það – í góðri skrifstofuvinnu, sé boðið í partí oft og viti mikið um menningu. Boð Nýhils er fullkomið fyrir hann og hann er ólíklegur til að þora kvarta undan leiðindum (þá myndi hann óvart opinbera vankunnáttu sína á því sem er skemmtilegt og því sem er gott)
DJÖFULL VARSTU GÓÐUR Í MORFÍS
Að lokum: Svo ég notist við líkingarfræði Vals Brynjars Antonssonar („Nýhil er ekki getnaður. Nýhil er fullnæging.“). Ljóðahátíð Nýhils er ekki árangur né áfangi. Hún er ekki útskrift. Nú eru allir búnir að taka hvíta kollinn af húfunni sinni og júbilerandi grákollar rifja upp árið tvöþúsundogfimm. Partí. Partí. Eftir kvöldið geta svo sumir farið heim til sín og horft á verðlaunabikarinn úr Morfís uppi í hillu og hugsað „Fuck ég er enn bestur!“ og brosað yfir gömlum sigri – þó enginn hugsi í alvöru um kvöldið sem afrek, þó sumir fái athygli fyrir gömul afrek.
Einu sinni sat ég á bar þar sem vel drukkinn ókunnugur maður síendurtók fyrir mér að hann hafði æft með Eiði Smára átta ára gamall og verið talsvert betri en hann. Mér leiddist röflið en fór að lokum að trúa honum, af vorkunn. Af hverju heldur Nýhil áfram að hrópa partí! partí! partí! þegar það er ekkert partí og öllum leiðist röflið? Þorir enginn að segja af vorkunn: Djöfull eruð þið ógeðslega leiðinleg?
- lommi
sunnudagur, ágúst 30, 2009
Af steypu: 5ta vers í Afbókaflokki
Nú skelfur jörð og skakast himnakroppar!Bókstafir skríða í felur fyrir komandi fyrirsát, ljóðlistin tekur jóðsótt og fæðir nýja bók: Af steypu, fimmta vers í afbókaflokki Nýhils!
Af steypu meðhöndlar sjálfa meðhöndlun tungumálsins, setur efnið í fyrirrúm og spyr sig: Hvað á þetta allt saman eiginlega að þýða? Hvað er hægt að gera með ljóðlistinni? Myndljóð, konkretljóð, endurvinnsla, hömlur, konseptljóðlist - möguleikarnir virðast óþrjótandi. Bókin er svo stútfull af ljóðverkum og ritgerðum, bæði frumsömdum og þýddum, að bókahillur hreinlega svigna og fílefldir burðarþrælar Nýhils eru við það að kikna í hnjáliðum. Fullvíst má telja að svo veglegt rit um ljóðlist hafi ekki komið út á Íslandi í langan tíma.
Ritstjórar Af steypu eru Eiríkur Örn Norðdahl og Kári Páll Óskarsson, en meðal höfunda efnis eru Gertrude Stein, Guillaume Apollinaire, Charles Bernstein, Inger Christensen, Gyrðir Elíasson, Óskar Árni Óskarsson, Sjón og margir, margir fleiri. Leiðbeinandi verð bókarinnar er kr. 3990 og er hún til sölu í öllum betri bókaverslunum. Hún er í kiljuformi og 284 síður að lengd.
Svör við öllum spurningum veita ritstjórar:
Eiríkur: kolbrunarskald@gmail.com
Kári: kari@kommunan.is
sunnudagur, ágúst 16, 2009
Fimmta alþjóðlega ljóðahátíð Nýhils
í Reykjavík dagana 19.-23. ágúst 2009
Miðvikudagur 19. ágúst
GrandRokk kl. 21:00:
Þjófstart á hátíðina. Koverljóðakvöld – open mic/open michelle/opinn hljóðnemi. Hvert skáld les eitt ljóð úr eigin sarpi og eitt ljóð að eigin vali eftir einhvern annan.
Fimmtudagur 20. ágúst
Norræna húsið kl. 17:00:
Opnun hátíðarinnar. Upplestur norrænna gesta og léttar veitingar.
NæstiBar kl. 21:00:
Alþjóðleg vídeóljóðasýning, sett saman af Eiríki Erni Norðdahl.
Föstudagur 21. ágúst
Hjartatorg kl. 16:00:
Bókamarkaður Nýhils.
Tryggvagata 11 (áður kosningamiðstöð Vinstri grænna) kl. 21:00:
Ljóðapartí með fjórum erlendum og sex íslenskum skáldum. Tepokinn spilar að upplestri loknum.
Laugardagur 22. ágúst
Norræna húsið kl. 14:00-16:00:
Jórunn Sigurðardóttir stjórnar pallborðsumræðum um ljóðlist. Þátttakendur verða Morten Søndergaard, Vivek Narayanan, Cia Rinne, UKON, Bryndís Björgvinsdóttir, Ingólfur Gíslason og Valur Brynjar Antonsson.
Tryggvagata 11 (áður kosningamiðstöð Vinstri grænna) kl. 21:00:
Ljóðapartí með fjórum erlendum og sjö íslenskum skáldum. Fallegir menn spila að upplestri loknum.
Ljóðapartí föstudaginn 21. ágúst
Kynnir: Sigurður Pálsson
Sigurlín Bjarney Gísladóttir
Kristín Svava Tómasdóttir
Dmitry Golynko
Haukur Ingvarsson
UKON
Hlé
Kári Páll Óskarsson
Anton Helgi Jónsson
Mette Moestrup
Bryndís Björgvinsdóttir
Morten Søndergaard
Tepokinn spilar
Ljóðapartí laugardaginn 22. ágúst
Kynnir: Þórunn Erlu Valdimarsdóttir
Haukur Már Helgason
Palle Sigsgaard
Arngrímur Vídalín
Halldóra Kristín Thoroddsen
Angela Rawlings
Hlé
Ingólfur Gíslason
Hildur Lilliendahl
Cia Rinne
Valur Brynjar Antonsson
Jón Örn Loðmfjörð
Vivek Narayanan
Fallegir menn spila
GrandRokk kl. 21:00:
Þjófstart á hátíðina. Koverljóðakvöld – open mic/open michelle/opinn hljóðnemi. Hvert skáld les eitt ljóð úr eigin sarpi og eitt ljóð að eigin vali eftir einhvern annan.
Fimmtudagur 20. ágúst
Norræna húsið kl. 17:00:
Opnun hátíðarinnar. Upplestur norrænna gesta og léttar veitingar.
NæstiBar kl. 21:00:
Alþjóðleg vídeóljóðasýning, sett saman af Eiríki Erni Norðdahl.
Föstudagur 21. ágúst
Hjartatorg kl. 16:00:
Bókamarkaður Nýhils.
Tryggvagata 11 (áður kosningamiðstöð Vinstri grænna) kl. 21:00:
Ljóðapartí með fjórum erlendum og sex íslenskum skáldum. Tepokinn spilar að upplestri loknum.
Laugardagur 22. ágúst
Norræna húsið kl. 14:00-16:00:
Jórunn Sigurðardóttir stjórnar pallborðsumræðum um ljóðlist. Þátttakendur verða Morten Søndergaard, Vivek Narayanan, Cia Rinne, UKON, Bryndís Björgvinsdóttir, Ingólfur Gíslason og Valur Brynjar Antonsson.
Tryggvagata 11 (áður kosningamiðstöð Vinstri grænna) kl. 21:00:
Ljóðapartí með fjórum erlendum og sjö íslenskum skáldum. Fallegir menn spila að upplestri loknum.
Ljóðapartí föstudaginn 21. ágúst
Kynnir: Sigurður Pálsson
Sigurlín Bjarney Gísladóttir
Kristín Svava Tómasdóttir
Dmitry Golynko
Haukur Ingvarsson
UKON
Hlé
Kári Páll Óskarsson
Anton Helgi Jónsson
Mette Moestrup
Bryndís Björgvinsdóttir
Morten Søndergaard
Tepokinn spilar
Ljóðapartí laugardaginn 22. ágúst
Kynnir: Þórunn Erlu Valdimarsdóttir
Haukur Már Helgason
Palle Sigsgaard
Arngrímur Vídalín
Halldóra Kristín Thoroddsen
Angela Rawlings
Hlé
Ingólfur Gíslason
Hildur Lilliendahl
Cia Rinne
Valur Brynjar Antonsson
Jón Örn Loðmfjörð
Vivek Narayanan
Fallegir menn spila
laugardagur, ágúst 08, 2009
Hermann Stefánsson hættur
„Ég held ég skuldi Nýhil eina bók, svona for old times sake, no hard feelings, en að öðru leyti er ég hættur. Stjórn Nýhils hefur lofað mér því að hún komi út næstu jól.“
Mörgum þykir þetta ótrúlegt í ljósi þess að Hermann átti vinsæla bók síðustu jól, Algleymi, sem mörgum þótti ótrúlega skemmtileg og vel skrifuð.
„Æ, ég er ekkert career skáld. Ég er Gary Numan frekar en Duran Duran; allt í lagi að eiga einn og einn hittara en svo langar mig bara að fljúga rellunni minni - eða gera eitthvað annað.“
Hermann Stefánsson segist ætla að eyða næstu mánuðum á Bahamaeyjum.
sunnudagur, júlí 19, 2009
Útgáfuteiti: eldur í æðum - eru ekki allir í stuði? Kvennaslóðir! Comrades!
Útgáfu partý í Gallerí Crymogæu að Laugavegi 41a (fyrir aftan Vínberið) miðvikudagskvöldið 22. júlí.
Fimm fyrstu bækurnar í nýtilkominni smábókaseríu Nýhils koma út í júlí. Þær eru smáar en knáar, fara vel í vasa og eru á mjög hagstæðum kjörum fyrir kreppuþjáða bókaunnendur.
Ég hata alla! ...da ra ra raaa eftir Bryndísi Björgvinsdóttur
Sjálf kvíslast ég eftir Hildi Lilliendahl
Það sem mér finnst helst að heiminum... eftir Ingólf Gíslason
Usli eftir dr. Usla
Sori: manifestó eftir Valerie Solanas í íslenskri þýðingu dr. Usla
Útgáfu bókanna verður fagnað með partíi í Gallerí Crymogæu að Laugavegi 41a (fyrir aftan Vínberið) miðvikudagskvöldið 22. júlí. Höfundar smábókanna lesa úr verkum sínum og sérlegir gestir verða gjörningaljóðadúettinn Gúmmískáldin og Frank Langmack, Danmerkurmeistarinn í ljóðaslammi.
Fimm fyrstu bækurnar í nýtilkominni smábókaseríu Nýhils koma út í júlí. Þær eru smáar en knáar, fara vel í vasa og eru á mjög hagstæðum kjörum fyrir kreppuþjáða bókaunnendur.
Ég hata alla! ...da ra ra raaa eftir Bryndísi Björgvinsdóttur
Sjálf kvíslast ég eftir Hildi Lilliendahl
Það sem mér finnst helst að heiminum... eftir Ingólf Gíslason
Usli eftir dr. Usla
Sori: manifestó eftir Valerie Solanas í íslenskri þýðingu dr. Usla
Útgáfu bókanna verður fagnað með partíi í Gallerí Crymogæu að Laugavegi 41a (fyrir aftan Vínberið) miðvikudagskvöldið 22. júlí. Höfundar smábókanna lesa úr verkum sínum og sérlegir gestir verða gjörningaljóðadúettinn Gúmmískáldin og Frank Langmack, Danmerkurmeistarinn í ljóðaslammi.
mánudagur, júní 15, 2009
Arkitektinn með Alpahúfuna
17. júní næstkomandi heldur Óttar M. Norðfjörð sýningu á klippilistaverkum sem hann vann fyrir bók sína, Arkitektinn með alpahúfuna. Um er að ræða ævisögu Sverris Norðfjörð, föður Óttars, sem lést 17. júní í fyrra, 67 ára að aldri.
Ævisagan er unnin upp úr dánarbúi Sverris, svo sem ljósmyndum, bréfum og teikningum, auk ýmislegs annars. Hver opna í bókinni er sjálfstætt klippilistaverk sem sýnir brot úr ævi Sverris og á sýningunni verða nokkrar vel valdar opnur úr bókinni til sýnis, ásamt bókinni sjálfri. Aðeins 18 eintök voru prentuð af henni.
Sýningin er haldin í Grófinni 1 í miðbæ Reykjavíkur (beint á móti Borgarbókasafninu) og stendur frá klukkan 15-18 aðeins þennan eina dag. Veitingar í boði og allir velkomnir. Það er rithöfundaforlagið Nýhil sem gefur ævisöguna út, sem er 285 síður að lengd og verður ekki til sölu. Allar frekari upplýsingar má nálgast hjá Óttari í síma 866-9276.
Í viðhenginu er bókakápan og ein opna úr bókinni. Þeir sem hafa aðgang að Facebook geta nálgast fleiri opnur á eftirfarandi slóð:
fimmtudagur, júní 11, 2009
Hvar standa róttæk stjórnmál í dag?
Chantal Mouffe á opnum fyrirlestri í Háskóla Íslands
Staður: Salur HT 102 á Háskólatorgi, Háskóla Íslands
Tími: Laugardagur 13. júní 2009 kl. 14:00
Hinn þekkti stjórnspekingur Chantal Mouffe flytur opinn fyrirlestur í Reykjavík laugardaginn 13. júní næstkomandi. Fyrirlesturinn nefnist á ensku „Radical Politics Today“ og þar mun Mouffe gera grein fyrir hugmyndum sínum um róttæka stjórnmálabaráttu, sem eiga mikið erindi við Íslendinga í ljósi atburða vetrarins; efnahagshruns, fjöldamótmæla og sögulegra kosningaúrslita. Hún ber kenningar sínar saman við hugmyndir Antonios Negri á gagnrýninn hátt, en hann flutti fjölsóttan fyrirlestur hér á landi þann 26. maí síðastliðinn.
Mouffe, sem er prófessor í stjórnmálafræði við Westminster-háskóla í London, er þekkt fyrir kenningar sínar um róttækt lýðræði, sem hún hefur að hluta sett fram sem gagnrýni á kenningar frjálslyndra stjórnspekinga á borð við John Rawls og Jürgen Habermas. Öðrum þræði eru skrif hennar ekki síður gagnrýni á aðra vinstrimenn og marxista, en Mouffe hefur um 25 ára skeið haldið á lofti nauðsyn þess að vinstrihreyfingar losi sig undan efnahagslegri nauðhyggju og víkki út hugmyndir sínar um stéttabaráttu.
Af verkum Mouffe má nefna bókina Hegemony and Socialist Strategy sem hún gaf út ásamt Ernesto Laclau árið 1984, en þar beittu þau kenningum ítalska marxistans Antonios Gramsci á nýstárlegan hátt. Árið 2000 gaf Mouffe út hina áhrifamiklu bók The Democratic Paradox, þar sem hún beitir jafn ólíkum höfundum og Jacques Derrida og Carl Schmitt til að gagnrýna frjálslyndar hugmyndir um lýðræði, en Mouffe telur þær einkennast af of einsleitum hugmyndum um samlyndi og ónógri fjölhyggju. Greinin „Til varnar ágreiningslíkani um lýðræði“ eftir Chantal Mouffe birtist í íslenskri þýðingu í 16. tölublaði Hugar, tímarits Félags áhugamanna um heimspeki árið 2004.
Heimsókn Mouffe er liður í fyrirlestraröðinni Endurkoma róttækninnar sem Nýhil stendur fyrir, og hefur það að markmiði að færa íslenska samfélagsumræðu nær róttækum hugmyndastraumum. Styrktar- og samstarfsaðilar eru Evrópa unga fólksins, Hugvísindasvið Háskóla Íslands, Heimspekistofnun Háskóla Íslands, Félag áhugamanna um heimspeki, Listaháskóli Íslands og Nýlistasafnið.
Fyrirlesturinn er öllum opinn og aðgangseyrir er enginn. Boðið verður upp á spurningar að framsögu Mouffe lokinni.
Staður: Salur HT 102 á Háskólatorgi, Háskóla Íslands
Tími: Laugardagur 13. júní 2009 kl. 14:00
Hinn þekkti stjórnspekingur Chantal Mouffe flytur opinn fyrirlestur í Reykjavík laugardaginn 13. júní næstkomandi. Fyrirlesturinn nefnist á ensku „Radical Politics Today“ og þar mun Mouffe gera grein fyrir hugmyndum sínum um róttæka stjórnmálabaráttu, sem eiga mikið erindi við Íslendinga í ljósi atburða vetrarins; efnahagshruns, fjöldamótmæla og sögulegra kosningaúrslita. Hún ber kenningar sínar saman við hugmyndir Antonios Negri á gagnrýninn hátt, en hann flutti fjölsóttan fyrirlestur hér á landi þann 26. maí síðastliðinn.
Mouffe, sem er prófessor í stjórnmálafræði við Westminster-háskóla í London, er þekkt fyrir kenningar sínar um róttækt lýðræði, sem hún hefur að hluta sett fram sem gagnrýni á kenningar frjálslyndra stjórnspekinga á borð við John Rawls og Jürgen Habermas. Öðrum þræði eru skrif hennar ekki síður gagnrýni á aðra vinstrimenn og marxista, en Mouffe hefur um 25 ára skeið haldið á lofti nauðsyn þess að vinstrihreyfingar losi sig undan efnahagslegri nauðhyggju og víkki út hugmyndir sínar um stéttabaráttu.
Af verkum Mouffe má nefna bókina Hegemony and Socialist Strategy sem hún gaf út ásamt Ernesto Laclau árið 1984, en þar beittu þau kenningum ítalska marxistans Antonios Gramsci á nýstárlegan hátt. Árið 2000 gaf Mouffe út hina áhrifamiklu bók The Democratic Paradox, þar sem hún beitir jafn ólíkum höfundum og Jacques Derrida og Carl Schmitt til að gagnrýna frjálslyndar hugmyndir um lýðræði, en Mouffe telur þær einkennast af of einsleitum hugmyndum um samlyndi og ónógri fjölhyggju. Greinin „Til varnar ágreiningslíkani um lýðræði“ eftir Chantal Mouffe birtist í íslenskri þýðingu í 16. tölublaði Hugar, tímarits Félags áhugamanna um heimspeki árið 2004.
Heimsókn Mouffe er liður í fyrirlestraröðinni Endurkoma róttækninnar sem Nýhil stendur fyrir, og hefur það að markmiði að færa íslenska samfélagsumræðu nær róttækum hugmyndastraumum. Styrktar- og samstarfsaðilar eru Evrópa unga fólksins, Hugvísindasvið Háskóla Íslands, Heimspekistofnun Háskóla Íslands, Félag áhugamanna um heimspeki, Listaháskóli Íslands og Nýlistasafnið.
Fyrirlesturinn er öllum opinn og aðgangseyrir er enginn. Boðið verður upp á spurningar að framsögu Mouffe lokinni.
Hvað er pólitískur vilji?
Peter Hallward heldur opinn fyrirlestur í Háskóla Íslands
Staður: Salur 101 í Odda, Háskóla Íslands
Tími: Fimmtudagur 11. Júní 2009 kl. 17.00
Peter Hallward flytur opinn fyrirlestur í Reykjavík þann 11. júní næstkomandi. Fyrirlesturinn ber yfirskriftina „Hvað er pólitískur vilji?“ og í honum mun Hallward fjalla um yfirvegaðan og röklegan pólitískan vilja og ástæður og afleiðingar þess að hann hefur verið sniðgenginn í evrópskri heimspeki undanfarin ár. Hallward vísar til hefðar sem má rekja aftur til Rousseau (og jafnframt má finna í verkum Robespierre, Gramsci, Sartre, Fanon, Freire og Badiou, meðal annarra) og áréttar mikilvægi sjálfssprottinnar baráttu þeirra sem eru undirokaðir, sem byggð er á myndun sameiginlegs vilja, með hliðsjón af hinni gömlu en byltingarsinnuðu hugmynd um „vilja fólksins“.
Peter Hallward er þekktur fyrir skrif um franska samtímaheimspeki, sérstaklega bækur sínar um kenningar Alains Badiou og Gilles Deleuze. Hann hefur einnig gefið út gagnrýnið verk um eftirnýlendufræði og nýlega bók um stjórnmál og sögu Haítí auk þess sem hann vinnur nú að rannsókn á pólitískum vilja sem drifkrafti róttækra samfélagsbreytinga. Hallward er prófessor í heimspeki við Middlesex-háskóla í London.
Heimsókn Hallward er liður í fyrirlestraröðinni Endurkoma róttækninnar sem Nýhil stendur fyrir, og hefur það að markmiði að færa íslenska samfélagsumræðu nær róttækum hugmyndastraumum en styrktar- og samstarfsaðilar eru Evrópa unga fólksins, Hugvísindasvið Háskóla Íslands, Heimspekistofnun Háskóla Íslands, Félag áhugamanna um heimspeki, Listaháskóli Íslands og Nýlistasafnið.
Fyrirlesturinn er öllum opinn og aðgangseyrir er enginn. Boðið verður upp á spurningar að framsögunni lokinni.
Staður: Salur 101 í Odda, Háskóla Íslands
Tími: Fimmtudagur 11. Júní 2009 kl. 17.00
Peter Hallward flytur opinn fyrirlestur í Reykjavík þann 11. júní næstkomandi. Fyrirlesturinn ber yfirskriftina „Hvað er pólitískur vilji?“ og í honum mun Hallward fjalla um yfirvegaðan og röklegan pólitískan vilja og ástæður og afleiðingar þess að hann hefur verið sniðgenginn í evrópskri heimspeki undanfarin ár. Hallward vísar til hefðar sem má rekja aftur til Rousseau (og jafnframt má finna í verkum Robespierre, Gramsci, Sartre, Fanon, Freire og Badiou, meðal annarra) og áréttar mikilvægi sjálfssprottinnar baráttu þeirra sem eru undirokaðir, sem byggð er á myndun sameiginlegs vilja, með hliðsjón af hinni gömlu en byltingarsinnuðu hugmynd um „vilja fólksins“.
Peter Hallward er þekktur fyrir skrif um franska samtímaheimspeki, sérstaklega bækur sínar um kenningar Alains Badiou og Gilles Deleuze. Hann hefur einnig gefið út gagnrýnið verk um eftirnýlendufræði og nýlega bók um stjórnmál og sögu Haítí auk þess sem hann vinnur nú að rannsókn á pólitískum vilja sem drifkrafti róttækra samfélagsbreytinga. Hallward er prófessor í heimspeki við Middlesex-háskóla í London.
Heimsókn Hallward er liður í fyrirlestraröðinni Endurkoma róttækninnar sem Nýhil stendur fyrir, og hefur það að markmiði að færa íslenska samfélagsumræðu nær róttækum hugmyndastraumum en styrktar- og samstarfsaðilar eru Evrópa unga fólksins, Hugvísindasvið Háskóla Íslands, Heimspekistofnun Háskóla Íslands, Félag áhugamanna um heimspeki, Listaháskóli Íslands og Nýlistasafnið.
Fyrirlesturinn er öllum opinn og aðgangseyrir er enginn. Boðið verður upp á spurningar að framsögunni lokinni.
þriðjudagur, maí 26, 2009
Hardt og Negri í kvöld
Þriðjudaginn 26. maí kl. 20:00-22:00
Hardt og Negri á
Háskólatorgi (HT 102)
Sjá hér frekar um Hardt og Negri
Hardt og Negri á
Háskólatorgi (HT 102)
Í verkum Hardts og Negris er engin útópía, engin forskrift að nýrri samfélagsgerð – aðeins hugmyndin um stöðugt andóf og stöðuga baráttu gegn heimkapítalismanum, sem haldi áfram svo lengi sem kerfið er við lýði. Hugmyndir þeirra eru þess vegna ekki endilega líklegar til að slá í gegn hjá þeim sem telja það fyrstu skyldu allra andófshreyfinga að sýna fram á að þær boði „betri hugmynd“ en kapítalismann. Hardt og Negri telja að útópískar hugmyndir séu óþarfar og jafnvel óæskilegar – andófið er alltaf þegar fyrir hendi, félagsleg staðreynd sem hefur frá byrjun mótað kapítalismann og þróun hans, og þarf sem slík ekki á neinni utanaðkomandi réttlætingu að halda.
Viðar Þorsteinsson um Hardt og Negri í viðtali á NEI!inu
Sjá hér frekar um Hardt og Negri
sunnudagur, maí 17, 2009
laugardagur, maí 16, 2009
Kommúnismi 21. aldarinnar:
Höfundar Empire sækja landið heim
Michael Hardt: Kommúnisminn sem hið sameiginlega (The Common in Communism)
Antonio Negri: Nokkrar hugleiðingar um hugtak og framkvæmd kommúnismans (Some Reflections on the Concept and Practice of Communism)
Þriðjudagur 26. maí kl. 20:00-22:00
Um fyrirlesarana
Antonio Negri er, ásamt Michael Hardt, höfundur bókanna Empire frá árinu 2000 og Multitude frá 2004. Negri var í hópi róttækra vinstrimanna á Ítalíu sem á sjöunda áratugnum tóku þátt í sjálfsprottinni andófshreyfingu verkamanna, autonomista-hreyfingunni, en hann gegndi þá stöðu prófessors í stjórnmálafræði við Padua-háskóla. Á áttunda áratugnum var Negri saklaus gerður að blóraböggli í alræmdri rannsókn ítalskrar lögreglu á morðinu á Aldo Moro, fyrrum forsætisráðherra Ítalíu, og dæmdur til fangelsisvistar. Negri hélt þá til Parísar í útlegð líkt og fleiri róttækir vinstrimenn frá Ítalíu sem urðu fyrir ofsóknum stjórnvalda.
Negri, sem dvalið hefur í útlegð og í fangelsum stóran hluta ævi sinnar, hefur blandað saman túlkun autonomista á kenningum Karls Marx, eigin rannsóknum á Spinoza, kenningum Foucaults um lífvald og skapandi verufræði þeirra Deleuze og Guattari. Auk Multitude og Empire eru helstu verk Negris bókin The Savage Anomaly um Spinoza (U. of Minnesota Press 2000) og Time for Revolution (Continuum 2005) auk nýútkominnar viðtalsbókar, In Praise of the Common (U. of Minnesota Press 2008).
Michael Hardt er prófessor í bókmenntum við Duke-háskóla í Bandaríkjunum. Hann er þekktastur fyrir skrif sín í félagi við Antonio Negri, en hann hefur einnig þýtt og ritstýrt fjölda bóka um róttæka stjórnmálaheimspeki á Ítalíu. Má þar nefna greinasafnið Radical Thought in Italy (meðritstj. Paolo Virno, U. of Minnesota Press 2006) auk þess sem hann skrifaði inngangsrit um heimspeki Deleuze, Gilles Deleuze: An Apprenticeship in Philosophy (U. of Minnesota Press 1993).
Í Empire (Harvard University Press 2000) fjalla Hardt og Negri um þróun hnattvædds kapítalisma út frá óhefðbundinni blöndu marxisma og póst-strúktúralisma. Þeir telja að ný og óformleg tegund stjórnvalds, Empire (Veldið), hafi haldið innreið sína í valda- og viðskiptakerfi heimsins í kjölfar nýrra framleiðsluhátta og hnattvæðingar og þannig leyst heimsvaldastefnu einstakra þjóðríkja af hólmi. Empire og framhald hennar, Multitude (Penguin 2004), hafa haft mótandi áhrif á umræðu fræðimanna um hnattvæðingu stjórnmála og viðskipta á síðasta áratug, auk þess sem hugmyndir Hardts og Negris eiga sér óumdeilda samsvörun í róttækum mótmælahreyfingum samtímans. Aðrir fræðimenn hafa skipst í flokka eftir afstöðu sinni til hugmynda Hardts og Negris, en af gagnrýnendum þeirra má nefna Slavoj Zizek og Chantal Mouffe, en sú síðarnefnda mun reifa þá gagnrýni í erindi sínu hér á landi þann 13. júní næstkomandi. Þýðing á köflum úr Empire birtist í 15. tbl. Hugar, tímarits Félags áhugamanna um heimspeki árið 2003, en gagnrýnandi New York Times kallaði bókina „kommúnistaávarp 21. aldarinnar.“
Efni fyrirlestranna
Í erindi sínu, sem nefnist „Kommúnisminn sem hið sameiginlega“, mun Michael Hardt gera grein fyrir túlkun sinni á kommúnisma út frá hinu sameiginlega, í formi bæði náttúrugæða og þess sem maðurinn framleiðir. Hið sameiginlega nær að mati Hardts utan um land, vatn og loft, sem og tungumál, þekkingu, hugmyndir og hughrif. Hardt mun rökstyðja hvernig framleiðsla í auðmagnskerfinu snýst í vaxandi mæli um og reiðir sig á framleiðslu hins sameiginlega. Samt sem áður er hið sameiginlega og framleiðslugeta þess eyðilagt um leið og því er breytt í einka- eða almenningseign. Verkefni framtíðarinnar er að mati Hardts að tryggja frjálst aðgengi og flæði hins sameiginlega.
Fyrirlestur Negris, „Nokkrar hugleiðingar um hugtak og framkvæmd kommúnismans“, fjallar að hluta um hefðbundin viðfangsefni marxískrar heimspeki og söguskoðunar: sögulega efnishyggju, stéttabaráttu og andstöðu við ríkisvaldið. Hann tekur saman nokkur af helstu umfjöllunaratriðum kenninga sinna, svo sem mergðina (multitude), hið sameiginlega og lífvaldið, auk þess sem hann ræðir um þörfina á því að finna andófi samtímans skipulagðan farveg. Hann rökstyður að geta mergðarinnar til að skapa hið sameiginlega verði að vera uppistaðan í sköpun kommúnisma framtíðarinnar.
Fyrirlestur Hardts fer fram á ensku en Negri mun tala á ítölsku með íslenska þýðingu á skjá. Aðgangur er ókeypis og öllum heimill, og boðið verður upp á fyrirspurnir úr sal að fyrirlestrum loknum. Fjölmiðlum sem óska eftir viðtölum við Michael Hardt og/eða Antonio Negri er bent á að hafa samband við skipuleggjendur.
Um fyrirlestraröðina
Fyrirlestrarnir marka upphafið að fyrirlestraröðinni „Endurkoma róttækninnar“ sem Nýhil stendur fyrir. Röðinni verður fram haldið með opnum fyrirlestri Peters Hallward þann 11. júní og henni lýkur með opnum fyrirlestri Chantal Mouffe þann 13. júní. Fyrirlestrar Hallward og Mouffe verða auglýstir sérstaklega.
Styrktar- og samstarfsaðilar fyrirlestraraðarinnar eru Evrópa unga fólksins, Hugvísindasvið Háskóla Íslands, Heimspekistofnun Háskóla Íslands, Félag áhugamanna um heimspeki, Listaháskóli Íslands og Nýlistasafnið.
Nánari upplýsingar veita:
Viðar Þorsteinsson | vidart@simnet.is | s. 695 4280
Anna Björk Einarsdóttir | anbjei3@gmail.com | s. 857 8007
laugardagur, maí 09, 2009
Chantal Mouffe:
Róttæk stjórnmál í samtímanum
13. júní
HT102 (salur 102 á Háskólatorgi)
Chantal Mouffe flytur opinn fyrirlestur í Reykjavík þann 13. júní næstkomandi. Fyrirlesturinn nefnist á ensku „Radical Politics Today“ og í honum mun Mouffe gera grein fyrir hugmyndum sínum um hlutverk forræðis (e. hegemony) í róttækri stjórnmálabaráttu. Hún mun bera kenningar sínar saman á gagnrýnin hátt við hugmyndir Antonios Negri, sem flytur fyrirlestur hér á landi þann 26. maí.
Chantal Mouffe er einkum þekkt fyrir kenningar sínar um lýðræði, sem eru að hluta settar fram sem gagnrýni á kenningar frjálslyndra stjórnspekinga á borð við John Rawls og Jurgen Habermas en ekki síður sem gagnrýni á aðra vinstrimenn og marxista. Hún skrifaði bókina Hegemony and Socialist Strategy ásamt Ernesto Laclau, en í henni beittu þau kenningum ítalska marxistans Antonios Gramsci á nýstárlegan hátt. Mouffe er prófessor í stjórnspeki við Westminster-háskóla á Bretlandi. Greinin „Til varnar ágreiningslíkani um lýðræði“ birtist í 16. tölublaði Hugar, tímarits Félags áhugamanna um heimspeki árið 2004.
Það er Nýhil sem stendur að fyrirlestrinum en styrktar- og samstarfsaðilar eru Evrópa unga fólksins, Hugvísindasvið Háskóla Íslands, Heimspekistofnun Háskóla Íslands, Félag áhugamanna um heimspeki, Listaháskóli Íslands og Nýlistasafnið.
Fyrirlesturinn er öllum opinn og aðgangseyrir er enginn. Boðið verður upp á spurningar að framsögu Mouffe lokinni. Nánari upplýsingar á www.nyhil.org.
föstudagur, apríl 24, 2009
Kynningarfundur um höfunda Empire
29. apríl klukkan 20:00 - Kaffi Hljómalind
Í tilefni af komu Michaels Hardt og Antonios Negri til Íslands í maí verður stutt og skemmtileg kvöldsamkoma fyrir alla róttæklinga, spekúlanta og aktívista sem langar að kynna sér helstu atriðin í Empire og Multitude.
Sýndur verður hluti úr myndinni The Cell, en hún geymir viðtöl við Antonio Negri um fangelsisvist hans í kjölfar þess að hann var ranglega dæmdur fyrir aðild að morðinu á Aldo Moro forsætisráðherra Ítalíu.
Haldin verður stutt inngangstala um hinar áhrifamiklu kenningar í Empire og Multitude og síðan boðið upp á spurningar og umræður. Allir velkomnir og ókeypis inn!
Í tilefni af komu Michaels Hardt og Antonios Negri til Íslands í maí verður stutt og skemmtileg kvöldsamkoma fyrir alla róttæklinga, spekúlanta og aktívista sem langar að kynna sér helstu atriðin í Empire og Multitude.
Sýndur verður hluti úr myndinni The Cell, en hún geymir viðtöl við Antonio Negri um fangelsisvist hans í kjölfar þess að hann var ranglega dæmdur fyrir aðild að morðinu á Aldo Moro forsætisráðherra Ítalíu.
Haldin verður stutt inngangstala um hinar áhrifamiklu kenningar í Empire og Multitude og síðan boðið upp á spurningar og umræður. Allir velkomnir og ókeypis inn!
Gerast áskrifandi að:
Færslur (Atom)
